Płacz. Trzeba człowiekowi pozwolić być człowiekiem. Najpiękniejsze łzy, które pamiętam, to wcale nie kobiece łzy... Kiedy płacze mężczyzna ma to jakąś zdwojoną siłę, ma to mocniejszy wydźwięk. W mojej pamięci napiękniejsze płacze i łzy, to te męskie. Pamiętam tatę, który płakał nad losem swego pogubionego syna, pamiętam mężczyznę, który pięknie płakał, bo zdradził żonę i tak mu było wstyd.