Administrator

Jezus, usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: "Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie". (Mk 12, 41-44)

Trudno jest zrezygnować ze swoich praw i oddać coś, co uważamy za swoją własność, nawet gdy skłania nas ku temu sumienie. Słowo Boże głosi dziś pochwałę dwóch ubogich wdów, hojnie obdarowujących Boga i ludzi tym, co posiadały. Takiej postawy uczy nas również sam Jezus, który ofiarował samego siebie dla zgładzenia naszych grzechów. Obyśmy przyjmując Go w Eucharystii, nie rezygnowali z Jego aprobaty, pokoju, bliskości dla drobiazgów niewartych więcej niż garść mąki, kropla oliwy czy dwa drobne pieniążki.

Wymodlona i wywalczona wolność

Umiłowani w Panu, Siostry i Bracia!

W dzisiejszej Liturgii Słowa Chrystus wskazuje na dwa najważniejsze przykazania. Pierwsze dotyczy miłości Boga a drugie miłości człowieka. W Ewangelii św. Jana czytamy, że Jezus „umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował” (J 13, 1). Chrystus objawia nam miłość Ojca, którą od Niego otrzymuje. Uczniowie zaś, miłując się wzajemnie, naśladują miłość Jezusa, którą sami otrzymują (por. KKK 1823). Jezus w ten sposób zaprasza nas do współpracy: „Jak mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej!” (J 15, 9). I dodaje: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem” (J 15, 12).

Co czynić, aby nasze życie było udane? Słowo Boże podkreśla dziś znaczenie przykazań Bożych, a zwłaszcza przykazania miłości Boga i bliźniego. Skąd jednak czerpać motywację do ich przestrzegania, kiedy przytłacza nas własna słabość i grzeszność? Ostateczną odpowiedzią Boga na nasze poszukiwanie szczęścia nie jest przepis, lecz osoba Jezusa Chrystusa, który z miłości ofiarował samego siebie za nasze grzechy. Tylko przyjmując Jego miłość, możemy naprawdę kochać siebie i bliźnich, żyjąc w bliskości królestwa Bożego.

Listopadowe zamierzenia Klubu Inteligencji Katolickiej działającego przy naszej parafii.

Rycerze JP2

O Rycerzach Jana Pawła II

(Kliknij i powiększ)
  • Chorągiew Ducha Świętego Zakonu Rycerzy Jana Pawła II została erygowana 17 maja 2015 roku przez biskupa Edwarda Dajczaka.
  • Rycerze spotykają się w każdy drugi wtorek miesiąca po Mszy Świętej o godz. 18.00, nabożeństwie do świętego Jana Pawła II i uszanowaniu relikwii. Rycerze udają się następnie na salę obrad Chorągwi. Zgodnie z Regułą udział w zebraniu jest jawny tylko dla Braci Rycerzy, kandydatów oraz duchowieństwa.
  • Dwa razy w roku rycerze biorą udział w rekolekcjach zakonnych wielkopostnych i adwentowych.
  • W każdą przedostatnią niedzielę miesiąca rycerze również biorą czynny udział w Eucharystii o godz. 9.00.
  • Rycerze uczestniczą w życiu parafii tworząc tradycję i wpisując się w pragnienie ustanowienia Sanktuarium Św. Jana Pawła II Wzywającego Ducha Świętego.
  • Chorągwią kieruje Wielki Rycerz, będący równocześnie Komandorem Komandorii Koszalińsko-Kołobrzeskiej - jest nim Janusz Gajewski.