Parafia pw. Ducha Świętego w Koszalinie

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: "Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło". Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: "Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie". (Mt 4, 12-17)

"Pan moim światłem i zbawieniem moim" - śpiewał Izrael od pokoleń. I oto nadszedł czas, gdy proroctwa się wypełniły i "lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie". W cudzie Wcielenia Bóg stał się człowiekiem, by tak jak my żyć i umrzeć. A przez swoje zmartwychwstanie przeprowadził nas razem z sobą do życia wiecznego. Podczas każdej Eucharystii ogarnia nas to samo jedyne i niepowtarzalne Światło, Jezus Chrystus, w którym jest nasze zbawienie.

Sobotni (14 stycznia) noworoczny koncert kolęd w wykonaniu chóru z Bydgoszczy zapisze się w kronikach parafii jako piękne i wyjątkowe wydarzenie. Najpopularniejsze polskie i zagraniczne kolędy zaśpiewał niecodzienny zespół profesorsko-studencki, złożony z wybitnych solistek, nauczycielek akademickich z Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz ich studentek, które wystąpiły w międzynarodowym polsko-białoruskim składzie. Wyjątkowe muszą być też na tej uczelni relacje między wykładowcami a studentami, bo tylko wspólną pasją i miłością do muzyki można wytłumaczyć wyczyn, jakiego dokonały wszystkie panie, tworząc w środku zimy improwizowany zespół i jadąc do parafii w odległym Koszalinie, żeby charytatywnie zaśpiewać koncert, dedykowany głównie tym, którzy wspomogli fundację parafialną dla dzieci.

Adwent w pragnieniach młodzieży w 1970 roku.

Jan Chrzciciel, który przygotowywał drogi dla Pana, sam też musiał długo przygotowywać się na spotkanie z Nim. Pościł, umartwiał się, by w końcu umieć rozpoznać w Jezusie Mesjasza, Baranka Bożego. Ta chwila stała się ukoronowaniem całego jego życia. I my podczas każdej Eucharystii słyszymy słowa "Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata". Patrzymy na Hostię, wiedząc, że to Jezus. Obyśmy umieli sercem zobaczyć i rozpoznać w Nim naszego jedynego Pana i Zbawiciela.