Parafia pw. Ducha Świętego w Koszalinie

Oaza Parafialna

Pewnie wiele razy w swoim życiu zastanawiałeś się kim jesteś, kto odpowiedzialny jest za świat, który cię otacza..i może właśnie te pytania sprawiły, że tu zajrzałeś i właśnie to czytasz...Bardzo się cieszę ?

Odpowiedzi na wszystkie nurtujące cie pytania możesz odnaleźć w Bogu. Jak dotrzeć do Boga? Jak poznać Jego plan, który ma wobec Ciebie? Ciężko jest kroczyć samemu, dlatego Kościół stawia nam na drodze wspólnoty, które pomagają nam poznawać Boga. Pragnę przybliżyć Tobie jedną z wielu takich wspólnot, a mianowicie- oazę. Czym ona jest? O co w niej w ogóle chodzi? Po co się spotykamy? Co robimy i w jaki jest w tym cel?

A wiec jesteśmy wspólnotą, w której razem odkrywamy i poznajemy siebie wracając do Początku...do Początku, którym jest Bóg...A wiec w oazie odkrywamy również Boga, który jest naszym Ojcem, a zarazem Przyjacielem.

Ruch Światło-Życie, potocznie zwany właśnie oazą założony został przez ś.p. Ks Franciszka Blachnickiego. Ks Franciszek zakładając tę wspólnotę myślał przede wszystkim o młodym człowieku, o jego problemach, trudnościach, przeszkodach. Pragnął aby młody człowiek prawdziwie poznał Jezusa Chrystusa, aby to Jezus stał się Jego przyjacielem. Pragnął, aby młody człowiek zakochał się w Eucharystii!!

I teraz my, młodzi ludzie pragnąc kontynuować dzieło ks. Blachnickiego tworzymy w swojej parafii oazę. Chcemy, aby każdy miał szansę na poznanie prawdziwej miłości Boga, aby zrozumiał istotę swojego istnienia... Życie w oazie to nie tylko modlitwa, to również wspólna zabawa i możliwość poznania wielu wartościowych ludzi, którzy chętnie pomogą przezwyciężyć Ci Twoje słabości i razem z Tobą odkryją w Twoim sercu Bożą Miłość...

Najgłośniej jest o nas w wakacje. Jeździmy na rekolekcje, które trwają 15 dni. Myślisz, że długo? Czas ten leci bardzo szybko... uwierz mi! Rekolekcje te, oparte są na trzech częściach różańca świętego. Każdego dnia przeżywamy kolejną tajemnicę. W ten sposób mamy w czasie rekolekcji pokrótce przedstawione całe życie Jezusa, każdy dzień jest po prostu inny. Co robimy na tych rekolekcjach? Każdy dzień rozpoczynamy wspólną modlitwą, mamy spotkania w mniejszych grupach, gdzie możemy się dzielić naszym przeżyciem rekolekcji, naszymi radościami, smutkami. Mamy różne wyprawy, gramy w gry zespołowe, bawimy się, tańczymy, śpiewamy (oczywiście jemy między tymi zajęciami). Wieczorem spotykamy się na wspólnej modlitwie, podsumowujemy dzień.

Po powrocie z rekolekcji, nie chcemy zapomnieć o tych wielkich „rzeczach", które dokonały się podczas wakacji. Pragniemy spotykać się nadal! I tak w parafii Ducha św. mamy swoje spotkania w każdą sobotę o godzinie 18.45 w salce na plebanii. Opiekunem wspólnoty jest ks. Rafał Pernal.

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Według Katechizmu Kościoła Katolickiego "Sakramenty są skutecznymi znakami łaski, ustanowionymi przez Chrystusa i powierzonymi Kościołowi. Przez te znaki jest nam udzielane życie Boże. Obrzędy widzialne, w których celebruje się sakramenty, oznaczają i urzeczywistniają łaski właściwe każdemu sakramentowi. Przynoszą one owoc w tych, którzy je przyjmują z odpowiednią dyspozycją" (KKK 1131).

Sakramenty Nowego Prawa zostały ustanowione przez Chrystusa. Jest ich siedem: chrzest, bierzmowanie, Eucharystia, pokuta, namaszczenie chorych, sakrament święceń i małżeństwo. Sakramenty te obejmują wszystkie etapy i wszystkie ważne momenty życia chrześcijanina: sprawiają narodzenie i rozwój chrześcijańskiego życia wiary, uzdrowienie i dar posłania. Widać w tym pewne podobieństwo, jakie istnieje między etapami życia naturalnego a etapami życia duchowego (KKK 1210).

1. Chrzest święty
2. Bierzmowanie
3. Eucharystia - I Komunia święta
4. Sakrament pojednania i pokuty
5. Namaszczenie chorych
6. Sakrament małżeństwa
7. Kapłaństwo

CHRZEST ŚWIĘTY

"Chrzest jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów" (KKK 1213)
"Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego" (Mt 28, 19).

Sakrament chrztu św. jest bramą sakramentów - konieczny do zbawienia. W tym sakramencie człowiek zostaje uwolniony od grzechu pierworodnego, upodobniony do Chrystusa oraz włączony do Kościoła.

Sakrament udzielany jest w  każda niedzielę podczas Mszy Św. o godz. 13:30

Rodzice dziecka, najpóźniej na tydzień przed planowanym terminem zgłaszają dziecko do chrztu.

Wymagane dokumenty:

• odpis metryki urodzenia z USC.
• Świadectwo ślubu kościelnego rodziców dziecka
• Należy wybrać dwoje chrzestnych: ojca i matkę.
• Rodzice chrzestni winni przedstawić odpowiednie zaświadczenia od swojego księdza Proboszcza.

Przymioty wymagane przez Kościół do pełnienia funkcji rodziców chrzestnych:

• został wyznaczony przez rodziców dziecka;
• jest wystarczająco dojrzały do pełnienia tego zadania, to znaczy ukończył 16 lat,
• przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i z zadaniem jakie ma pełnić;
• nie jest ojcem ani matką przyjmującego chrzest;
• należy do Kościoła katolickiego i prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego.

Spotkanie z rodzicami i rodzicami chrzestnymi w sobotę 0 19.00 w kaplicy pw. Chrystusa Króla

Wszelkie inne informacje i wiadomości można uzyskać w kancelarii parafialnej.

Sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego: chrzest, bierzmowanie i Eucharystia są fundamentami całego życia chrześcijańskiego. "Uczestnictwo w Boskiej naturze, które ludzie otrzymują w darze przez łaskę Chrystusa, objawia pewną analogię do powstania, rozwoju i wzrostu życia naturalnego. Wierni odrodzeni przez chrzest, zostają umocnieni przez sakrament bierzmowania, a w Eucharystii otrzymują pokarm życia wiecznego. W ten sposób przez sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego w coraz większym stopniu osiągają skarby życia Bożego i postępują w doskonałej miłości"
Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania.
Jest nazywany chrztem ze względu na główny obrzęd, przez który jest wypełniany: chrzcić (gr. baptizein) oznacza: "zanurzyć, pogrążyć"; "zanurzenie" w wodzie jest symbolem pogrzebania katechumena w śmierci Chrystusa, z której powstaje przez zmartwychwstanie z Nim jako "nowe stworzenie" (2 Kor 5,17; Ga 6,15).

BIERZMOWANIE

"Przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej" (KKK 1285)

Przystępują do niego uczniowie klas pierwszych ponadgimnazjalnych, którzy mieszkają na terenie naszej parafii, niezależnie do jakiej szkoły uczęszczają. Dorośli, którzy sakramentu bierzmowania nie przyjęli wcześniej, mogą również do niego przystąpić.

Kandydaci zgłaszają się na początku klasy drugiej gimnazjum (przygotowanie trwa trzy lata), w miesiącu wrześniu. Otrzymują katechizm bierzmowanego, który pomoże przygotować się do egzaminu ustnego w terminie wyznaczonym przez prowadzącego księdza.

Kandydat do bierzmowania przygotowuje się przez:

• Systematyczne uczestniczenie w niedzielnej Mszy św.
• Korzystanie z sakramentu pokuty i pojednania - raz w miesiącu / najlepiej przed pierwszym piątkiem miesiąca /,
• Branie czynnego udziału w spotkaniach danych grup do bierzmowania – w zależności, który to rok przygotowania – informacje na ten temat są podawane w ogłoszeniach parafialnych przez księdza moderatora tego sakramentu
• Uczestniczenie w Nabożeństwie Różańcowym / październik /, Roratach, Drodze Krzyżowej.

Kandydat do bierzmowania odpowiednio wcześniej obiera sobie imię bierzmowania (musi to być imię osoby świętej). Patronem bierzmowanego powinna być osoba bliska osobowości kandydata, którą chciałby naśladować. Wybór patrona nie powinien być podyktowany wpływem mody czy też opinii otoczenia.

Świadkami bierzmowania powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy jest to niemożliwe, wówczas inni wierzący (praktykujący) i bierzmowani katolicy, albo sami rodzicie kandydata.

 EUCHARYSTIA - I KOMUNIA ŚWIĘTA

"Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego" (KKK 1324)

Pierwsza Spowiedź i Komunia Św. dzieci w naszej Parafii odbywa się w klasie drugiej szkoły podstawowej. Termin ustalany jest z rodzicami na spotkaniu organizacyjnym.

Podstawowe przygotowanie do przyjęcia Pierwszej Komunii św. odbywa się w ramach katechizacji szkolnej. Dzieci, które uczą się w szkołach poza terenem Parafii, a przynależą do naszej wspólnoty parafialnej winny być zgłoszone przez rodziców we wrześniu (na początku roku szkolnego). W terminie wyznaczonym przez przygotowującego księdza lub siostry zakonnej, należy dostarczyć świadectwo chrztu dziecka - zwolnieni są ci, których dzieci były chrzczone w naszej parafii.

Rodziców wraz z dziećmi zachęcamy do uczestniczenia, przez cały rok w niedzielnej Mszy św. o godz.12.00, w czasie której, kierowane jest specjalne słowo do dzieci.

SAKRAMENT POJEDNANIA I POKUTY

"Ci, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą" (KKK 1422)

Człowiek wierzący korzysta z dobrodziejstwa sakramentu pojednania godnie i możliwie często, a bezzwłocznie w przypadku popełnienia grzechu ciężkiego (świadome i dobrowolne przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych w rzeczy ważnej).

Spowiedź św. w naszej Parafii ma miejsce podczas każdej Mszy świętej oraz w czasie rekolekcji adwentowych i wielkopostnych w wyznaczonym czasie.

Warunki dobrej spowiedzi:

• Rachunek sumienia - przypomnienie sobie wszystkich grzechów od ostatniej, dobrze odprawionej spowiedzi.
• Żal za grzechy - boleść duszy z powodu zranienia Boga - Najlepszego Ojca. Bóg bez żalu nie odpuszcza żadnego grzechu.
• Postanowienie poprawy - postanowienie unikania wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich oraz sposobności do grzechu. Postanowienie to dotyczy także naprawy wyrządzonego zła.
• Szczera spowiedź - wyznanie wszystkich zapamiętanych od ostatniej spowiedzi grzechów przed kapłanem (Boga nigdy nie okłamię).
• Zadośćuczynienie - wypełnienie zadanej przez kapłana pokuty i naprawienie wszystkich szkód (w miarę możliwości) wyrządzonych przez grzech.

NAMASZCZENIE CHORYCH

 "Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparzali dobra Ludowi Bożemu" (KKK 1499)

W każdą I sobotę miesiąca od godz. 9:00 kapłani naszej Parafii udają się do chorych, dzięki czemu każdy cierpiący ma możliwość skorzystania z sakramentu pokuty, oraz przyjąć Komunię Świętą. Wtedy również, jeśli istnieje konieczność, udzielany jest sakrament namaszczenia chorych.

Adresy chorych proszę zgłaszać w zakrystii.
W przypadkach nagłych proszę wzywać kapłana w dowolnym czasie, na pewno przybędzie udzielając cierpiącym i umierającym stosownych sakramentów.

Choroba i cierpienie zawsze należały do najpoważniejszych problemów, poddających próbie życie ludzkie. Człowiek doświadcza w chorobie swojej niemocy, ograniczeń i skończoności. Każda choroba może łączyć się z przewidywaniem śmierci. Choroba może prowadzić do niepokoju, do zamknięcia się w sobie, czasem nawet do rozpaczy i buntu przeciw Bogu, ale może także być drogą do większej dojrzałości, może pomóc lepiej rozeznać w swoim życiu to, co nieistotne, aby zwrócić się ku temu, co istotne. Bardzo często choroba pobudza do szukania Boga i powrotu do Niego.

Kościół wierzy i wyznaje, że wśród siedmiu sakramentów istnieje jeden specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą - namaszczenie chorych:

Namaszczenie chorych "nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w ostatecznym niebezpieczeństwie utraty życia. Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości"

Jeśli chory, który został namaszczony, odzyskał zdrowie, w przypadku nowej ciężkiej choroby może ponownie przyjąć ten sakrament. W ciągu tej samej choroby namaszczenie chorych może być udzielone powtórnie, jeśli choroba się pogłębia. Jest rzeczą stosowną przyjąć sakrament namaszczenia chorych przed trudną operacją. Odnosi się to także do osób starszych, u których pogłębia się słabość.

Szczególny dar Ducha Świętego. Pierwszą łaską sakramentu namaszczenia chorych jest łaska umocnienia, pokoju i odwagi, by przezwyciężyć trudności związane ze stanem ciężkiej choroby lub niedołęstwem starości. Ta łaska jest darem Ducha Świętego, który odnawia ufność i wiarę w Boga oraz umacnia przeciw pokusom złego ducha, przeciw pokusie zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. Wsparcie Pana przez moc Jego Ducha ma prowadzić chorego do uzdrowienia duszy, a także do uzdrowienia ciała, jeśli taka jest wola Boża. ponadto, "jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone" (Jk 5,15).

Zjednoczenie z męką Chrystusa. Przez łaskę tego sakramentu chory otrzymuje siłę i dar głębszego zjednoczenia z męką Chrystusa. Jest on w pewien sposób konsekrowany, by przynosić owoc przez upodobnienie do odkupieńczej śmierci Zbawiciela. Cierpienie - następstwo grzechu pierworodnego - otrzymuje nowe znaczenie: staje się uczestnictwem w zbawczym dziele Jezusa.

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu" (KKK 1601)

Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.
Węzeł małżeński został ustanowiony przez samego Boga, tak że zawarte i dopełnione małżeństwo osób ochrzczonych nie może być nigdy rozwiązane. Węzeł wynikający z wolnego, ludzkiego aktu małżonków i z dopełnienia małżeństwa jest odtąd rzeczywistością nieodwołalną i daje początek przymierzu zagwarantowanemu wiernością Boga. Kościół nie ma takiej władzy, by wypowiadać się przeciw postanowieniu mądrości Bożej.

 Informacja dla narzeczonych przygotowujących się do zawarcia sakramentu małżeństwa:

Okres przygotowania do zawarcia ślubu wynosi trzy miesiące. Dlatego też narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej nie później niż trzy miesiące przed planowaną datą ślubu (termin ślubu mogą zarezerwować wcześniej).

Na pierwsze spotkanie w kancelarii parafialnej narzeczeni przynoszą: metrykę chrztu (nie starszą jak trzy miesiące przed datą ślubu); dowody osobiste.

Jeżeli narzeczeni zawierają ślub tzw. konkordatowy (tzn. tylko w kościele, ale ze skutkami prawa cywilnego) zobowiązani są zgłosić się do USC i dostarczyć dokument zezwalający na pobłogosławienie małżeństwa ze skutkami cywilnymi (w USC wymagane są dowody osobiste oraz skrócone odpisy aktu urodzenia obojga narzeczonych).

Narzeczeni mają obowiązek uczestniczyć w:

• naukach przedmałżeńskich
• spotkaniach w poradni rodzinnej

Wymagane dokumenty:

• Dowód osobisty  
• Metryka chrztu św., z adnotacją o stanie wolnym i o przyjęciu sakramentu bierzmowania (metryka chrztu nie może być starsza niż trzy miesiące)  
• Jeżeli narzeczony lub narzeczona jest wdowcem, wymagany jest akt zgonu współmałżonka  
• Świadectwo katechizacji przedmałżeńskiej – jeżeli taką ukończyli.  
• Jeżeli jest to ślub konkordatowy, należy przynieść zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego, narzeczonego lub narzeczonej, o stanie wolnym. Do USC zgłaszają się obydwoje narzeczeni, nie wcześniej niż trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu.

Małżonkowie chrześcijańscy... we właściwym sobie stanie i porządku życia mają własny dar wśród Ludu Bożego. Właściwa łaska sakramentu małżeństwa jest przeznaczona dla udoskonalenia miłości małżonków i dla umocnienia ich nierozerwalnej jedności. Przez tę łaskę podtrzymują się wzajemnie... z pomocą wiernej miłości, a przyjmowanemu z miłości do Boga potomstwu wpajają chrześcijańskie nauki i ewangeliczne cnoty.

Źródłem tej łaski jest Chrystus. Jak bowiem niegdyś Bóg wyszedł naprzeciw swojemu ludowi z przymierzem miłości i wierności, tak teraz Zbawca ludzi i Oblubieniec Kościoła wychodzi naprzeciw chrześcijańskim małżonkom przez sakrament małżeństwa. pozostaje z nimi, daje im moc pójścia za Nim i wzięcia na siebie swojego krzyża, podnoszenia się po upadkach, przebaczania sobie wzajemnie, wzajemnego noszenia swoich ciężarów. Pomaga im, by byli sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej (Ef 5, 21) i miłowali się miłością nadprzyrodzoną, delikatną i płodną. W radościach ich miłości i życia rodzinnego daje im już tutaj przedsmak uczty Godów Baranka.

KAPŁAŃSTWO

"Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów. Jest to więc sakrament posługi apostolskiej" (KKK 1536)

Katolicy w każdy pierwszy czwartek miesiąca modlą się o uświęcenie duchowieństwa oraz o nowe powołania kapłańskie, zakonne, misyjne.