W kazaniu proboszcz ks. Kazimierz Bednarski przypomniał, że dzień 26 lipca, w którym przypada wspomnienie świętych Joachima i Anny jest świętem patronalnym babć i dziadków. - Świat może sobie ustalać inne daty, może obchodzić dzień babci i dziadka każdego miesiąca, ale właściwym świętem rodziców naszych rodziców jest dzień 26 lipca.
"Życie ich było proste i prawe" - pisał autor średniowiecznej legendy o rodzicach Najświętszej Maryi Panny. Wielki kaznodzieja i autor "Żywotów świętych", ks. Piotr Skarga, nie mógł pominąć w swojej księdze dziadków Pana Jezusa: "Św. Anna męża miała Joachima z narodu Dawidowego. Jakoż i sama szła z tego pokolenia królewskiego i kapłańskiego. Oboje byli sprawiedliwymi przed Bogiem, zachowując rozkazanie Boże i chodząc w drodze pobożności. Na trzy części rozdzielili majętność swoją: jedną Kościołowi Bożemu i kapłanom dawali, drugą ubogim, a trzecią sami potrzeby swe opatrywali. Długo żyli bez potomstwa, żadnego owocem małżeństwa i dziatkami cieszyć się nie mogąc, przez co byli strapieni i smutni".
Jako dzień pamięci przypadający na 26 lipca wyznaczył święto Joachima i Anny papież Grzegorz XIII w 1584 roku. Papież św. Pius X w 1911 roku wprowadził osobno święto św. Joachima, wyznaczając dzień patronalny na 16 sierpnia i pozostawiając 26 lipca jako święto św. Anny. Nowa reforma liturgiczna z roku 1969 połączyła na nowo imiona obojga pod datą 26 lipca, obniżając równocześnie rangę ze święta na wspomnienie obowiązkowe.
W Polsce znajduje się wiele sanktuariów św. Anny: na Górze św. Anny w pobliżu Brzegu Głogowskiego, w Jordanowie, w Grębocicach, w Selnikach, w Stoczku koło Lidzbarka Warmińskiego, w Kamiance. Największej jednak czci doznaje św. Anna w Przyborowie koło Częstochowy i na Górze Św. Anny koło Opola. W sanktuarium opolskim znajduje się słynna figura św. Anny, ukoronowana papieskimi koronami w 1910 roku i nawiedzona przez papieża Jana Pawła II w czerwcu 1983 roku podczas drugiej pielgrzymki do Polski. Cudowna figura św. Anny wykonana jest z drzewa bukowego i ma 66 cm wysokości. Przedstawia ona św. Annę piastującą dwoje dzieci: Maryję, której była matką, i Pana Jezusa, dla którego była babką (św. Anna Samotrzecia). Wszystkie trzy figury są koronowane. (pt)
Ilustracja: Giotto, Spotkanie Joachima i Anny przy Złotej Bramie. Kaplica Scrovegnich w Padwie.