Piscyna była pierwotnie niszą, najczęściej w południowym murze prezbiterium, przeznaczoną do wylewania wody do ablucji, świętych olejów i innych pozostałości po kościelnych obrzędach. Występowała też w formie otworu w posadzce kościoła prowadzącego do ziemi, do którego zlewało się wodę używaną do obmycia podczas Mszy św. oraz wrzucało popiół pozostały po spaleniu poświęconych przedmiotów. I właśnie takie rozwiązanie wybrano w naszej parafii - piscyny, jako otworu wlewowego wprost do ziemi, umieszczonego na zewnątrz kościoła, w miejscu niedostępnym dla przygodnych osób. (tr)
Na zdjęciu: Ks. proboszcz Kazimierz Bednarski unosi pokrywę piscyny.
