Parafia pw. Ducha Świętego w Koszalinie

W poniedziałek 26 sierpnia przeżywamy uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. Uczestnicząc w Mszy świętej po raz kolejny odnowimy Jasnogórskie Śluby Narodu. Tekst Ślubów napisał kard. Stefan Wyszyński, przebywając w odosobnieniu w Komańczy. Śluby zostały wygłoszone po raz pierwszy na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 roku, w 300 rocznicę Ślubów Lwowskich Jana Kazimierza. Podczas ślubowania prymasowski tron pozostawał pusty - w miejscu, które miał zajmować Prymas leżała wiązanka biało-czerwonych róż.

"Jestem cichy i pokornego serca" - powiada do nas nasz Wychowawca, nasz Nauczyciel, Jezus. Robić rachunki sumienia, spowiadać się, mówiąc "Nie twoja, ale moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina" - i odkrywać na nowo, że Chrystus jest jedynym na świecie, który rozgrzesza. Żadna władza tego nie uczyni, żadne pieniądze temu nie sprostają. A także daje każdemu rozgrzeszonemu łaskę uświęcającą, uczynkową.

Witamy nowych Księży wikariuszy. Ks. Rafał Pernal (cztery lata kapłaństwa), pochodzący z parafii Rogi (archidiecezja przemyska), pracował ostatnio w kołobrzeskiej bazylice, natomiast ks. Paweł Kowalski (dwa lata kapłaństwa) pochodzi ze Starej Łubianki koło Piły, a ostatnio pracował w parafii Mariackiej w Miastku. Posługę w naszej parafii rozpoczyna również s. Violetta Rejman, felicjanka, która ostatnio pełniła funkcję przełożonej w Stargardzie Szczecińskim.

Zygmunt Wujek, znany koszaliński rzeźbiarz, medalier, malarz i rysownik, twórca ponad 200 pomników na Pomorzu, obchodził w sierpniu swoje 75. urodziny. Z tej okazji w Muzeum w Koszalinie otwarto wystawę pod nazwą "Dokąd idziesz?", nawiązującą tytułem do Sienkiewiczowskiego "Quo vadis". Wśród wielu gości uczestniczących w otwarciu wystawy znaleźli się ks. proboszcz Kazimierz Bednarski i ks. Piotr Zieliński.

Pożegnania kapłanów i sióstr odchodzących z parafii, choć nieuniknione, bo wynikające z misji Kościoła i wpisane w sens kapłańskiego i zakonnego powołania, nigdy nie są łatwe. To naturalny ludzki odruch - kilka lat pozostawania w jednej parafii tworzy relacje i wytwarza więzi międzyludzkie, niezbędne do budowania każdej autentycznej wspólnoty. Ale nawet wtedy, kiedy trzeba się rozstać, wciąż pozostaje świadomość, że należymy przecież do tej samej rodziny diecezjalnej, i że nasze wędrówki po drogach wiary jeszcze nie raz przetną się ze sobą.