Parafia pw. Ducha Świętego w Koszalinie

Co to znaczy zostawić wszystko i pójść za Jezusem? To znaczy uwierzyć, że mówi prawdę. Bardziej zaufać Jemu niż sobie. To pozwolić, by nas odrywał od tego, na czym jesteśmy skupieni i czym jesteśmy pochłonięci. To nabrać dystansu do własnych dążeń. Choć zewnętrzne warunki pozostają jednakowe, wewnątrz zmienia się mnóstwo: w każdej sprawie pytamy Jezusa o Jego wolę, wszystko jej podporządkowujemy, pozwalając, aby to On faktycznie kierował naszym życiem.

Zafascynowanie ks. Kazimierza Bednarskiego historią i literaturą, pozwoliło mu poznać blaski i cienie rozbicia jedności Kościoła. Rodzinna parafia (Brzeżnica n/Wartą) nosi w swojej duchowości ślady urodzenia i wychowania dziejopisa Jana Długosza oraz przebywania na zamku "Długoszów" takich wielkich ludzi jak Jan Łaski, Andrzej Frycz Modrzewski, Marcin Bielski, etc. Dokładne zapoznanie się z biografiami tychże, poszerzyło horyzonty wrażliwości religijnej, a ponadto już w latach szkoły średniej (Liceum Pedagogiczne w Radomsku), otworzyło splot dyskusji z takimi nauczycielami jak Henryk Fajt ( były dyrygent orkiestry Polskiego Radia, potem brat w klasztorze dominikańskim, a jeszcze później nauczyciel śpiewu i muzyki w tymże Licem w Radomsku), oraz p. Grażyna Sobczyk, nauczycielka języka polskiego, która odkryła w osobie K.Bednarskiego "talent" poetycki i ducha sacrum płynącego z twórczości literackiej. Potem były "Wieczory nie nad Lemanem", które razem z ks. Józefem Życińskim w czasach głębokiego socjalizmu pisali na maszynie, odbijając na kopiarce spirytusowej setki egzemplarzy aby je rozdawać studentom. Był to czas Soboru Watykańskiego II, a encykliki społeczne papieży Jana XXIII i Pawła VI niosły nadzieję, a zarazem popularność Kościoła.

Św. Paweł stwierdza: "Ten zaś, kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem". Czy widzisz Jezusa w twoim życiu, w twoim krzyżu, w twojej samotności, w twoim cierpieniu, czy chcesz Go zobaczyć w twojej starości i w twojej śmierci?

Kończy się okres Narodzenia Pańskiego. Tradycyjnie kolędy można śpiewać do święta Ofiarowania Pańskiego, do tego czasu można również pozostawić w kościele żłobek.

Bóg potrafi dzielić się mocą Słowa z człowiekiem. Jeżeli człowiek potrafi czynić wielkie rzeczy słowem, to - jak pisze św. Jan Ewangelista - jest nazwany dzieckiem Bożym. Św. Paweł doda - jeżeli dziećmi, to i synami Bożymi, a jeśli synami Bożymi, to i dziedzicami Bożymi.