Parafia pw. Ducha Świętego w Koszalinie

Duch Święty został zesłany Apostołom na odpuszczenie grzechów! Szczęśliwi ci, którzy Go doświadczyli. Nie widzieli, a uwierzyli - i doznali miłosierdzia. Szczęśliwi ci, którzy zmagając się ze swoją słabością, niewiarą, nieufnością wobec Boga, zdecydowali się bardziej zaufać Jego słowu niż własnym wątpliwościom. Szczęśliwi ci, którzy nie zadowolili się opowiadaniem innych i zapragnęli spotkać Go osobiście. Panie, spraw, by słowo Twojego miłosierdzia było mocniejsze niż nasze ciemności, niż nasza obojętność.

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: "Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono". Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą w jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych. (J 20, 1-9)

Wobec cudu Zmartwychwstania doświadczamy bezradności. Zbyt wielka i niepojęta to rzecz: "zerwać więzy śmierci". Można ulec pokusie szukania prostego wyjaśnienia tajemnicy pustego grobu. I tak, aż po dziś dzień, w zetknięciu z jego pustką jedni przez wiarę docierają do Zmartwychwstałego, inni zatrzymują się na progu tajemnicy. Kościół aż do końca czasów będzie powtarzał opowieść tych, którzy pusty grób zobaczyli, i na ich relacji będzie budował swoją wiarę.

 W niedzielę późnym wieczorem, dokładnie o godz. 21.37 rozbrzmiały dzwony naszego kościoła. Przed świątynią, przy Łuku papieskim, pod filarami z tablicami pamięci, wierni zapalili znicze. W kościele, ks. Kazimierz Bednarski, proboszcz parafii goszczącej w 1991 roku papieża, zaintonował "Barkę". Wierni adorowali ciszę, rozpamiętując w sobie wszelkie łaski jakie na drogach swego życia otrzymali przez wstawiennictwo świętego papieża. Odmówiono różaniec, koronkę do Miłosierdzia Bożego, popłynęły słowa litanii do Jana Pawła II oraz jego modlitwy w intencji rodzin. Po zakończeniu nabożeństwa wierni ustawiali swoje znicze na schodkach prezbiterium, gdzie przed 26 laty klęczał papież, i gdzie dziś znajduje się pamiątkowa tablica.

Pierwszy dzień Triduum Paschalnego - Wielki Czwartek - dzień ustanowienia sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa podczas Ostatniej Wieczerzy. Przed południem w katedrze odprawiona została Msza Krzyżma, z udziałem biskupa Edwarda Dajczaka, pozostałych biskupów oraz 120 prezbiterów, którzy odnowili przyrzeczenia kapłańskie. Poświęcono także oleje, które w ciągu roku posłużą do namaszczeń.