Parafia pw. Ducha Świętego w Koszalinie

Wybitny polski reżyser, scenarzysta, autor książek i wykładowca akademicki przyjeżdża do Koszalina na specjalne zaproszenie redakcji "Gościa Niedzielnego" i Radia Plus. To już trzecia odsłona realizowanego przez te redakcje cyklu spotkań "Gość na Plus".

Kiedy człowiek patrzy na spakowaną walizkę, coraz bardziej uświadamia sobie, że bliski jest czas wyjazdu. Kiedy patrzymy na rozkwitające pąki, na drzewa wypuszczające liście, wiemy, że przychodzi wiosna. Gdy patrzymy na spadające liście, uświadamiamy sobie, że wszystko przemija, że to co było piękne, zaczyna zasypiać, przygotowując się na nadejście zimy.

Lekcja żywej historii w Szkole katolickiej przy parafii Ducha Świętego. Dzieci i rodzice, dyrekcja (ks. Kazimierz Bednarski i Barbara Gęgotek), nauczyciele i pracownicy szkoły w strojach z epoki (Anna Parafiniuk i Rafał Semołonik), goście ze stowarzyszenia kultywującego pamięć Marszałka Józefa Piłsudskiego (Ryszard Tarnowski, Ireneusz Szeliga) - wszyscy stworzyli wspólnie klimat tych pamiętnych dni, kiedy wykuwała się polska niepodległość. Edukacja patriotyczna przez zabawę i wspólne przeżywanie przywróconych pamięci chwil, dała znakomity efekt i powoli staje się znaną nie tylko w Koszalinie specjalnością Szkoły katolickiej.

Wstrząśnięte moce niebieskie, wielki ucisk, zmartwychwstanie umarłych, sąd Boży, nagroda i kara wieczna – nie są to tematy, o których słucha się z przyjemnością. W Eucharystii staje pośród nas Jezus Chrystus, którego miłość, objawiona w ofierze krzyżowej, okazała się większa niż wszystkie nasze grzechy. Trwałe i pełne szczęście możemy odtąd znaleźć tylko w wiernym oddaniu się Jemu, gdyż tylko On ma moc nas uwolnić od największego lęku człowieka – lęku przed wiecznym bezsensem, pustką i osamotnieniem śmierci.

Trudno jest zrezygnować ze swoich praw i oddać coś, co uważamy za swoją własność, nawet gdy skłania nas ku temu sumienie. Słowo Boże głosi dziś pochwałę dwóch ubogich wdów, hojnie obdarowujących Boga i ludzi tym, co posiadały. Takiej postawy uczy nas również sam Jezus, który ofiarował samego siebie dla zgładzenia naszych grzechów. Obyśmy przyjmując Go w Eucharystii, nie rezygnowali z Jego aprobaty, pokoju, bliskości dla drobiazgów niewartych więcej niż garść mąki, kropla oliwy czy dwa drobne pieniążki.