Błąd
  • JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 56

 

„Chrześcijanin śpiewa w drodze do nieba. Chrześcijanin śpiewa, co mu w duszy gra. Chrześcijanin śpiewa w drodze do nieba. Chrześcijanin to ja !"

 

Witamy na stronie scholi dziecięcej w parafii p.w. Ducha Świętego w Koszalinie.

Nasza schola pod przewodnictwem siostry S.M.Tobiaszy istnieje od września 2010 roku. Na początku było nas dużo mniej , ale z czasem dochodziły nowe osoby ,a nawet chłopcy J .I tak na dzień dzisiejszy jest nas 36 osób i dalej czekamy na chętnych ,którzy chcą śpiewać na Chwałę Bożą. Do scholi należą dzieci już od przedszkola po zerówkę, szkołę podstawową, gimnazjum oraz liceum. Nasze spotkania odbywają się w szkole katolickiej przy parafii p.w. Ducha Świętego zawsze w środy o godz.16.30, a w piątki o godz.16.00. Można nas usłyszeć w każdą niedzielę na Mszy św. o godz.12.00 oraz w październiku na nabożeństwie różańcowym i w grudniu na codziennych mszach roratnich o godz.6.00 !


Panie , uczyń nas

przezroczystymi narzędziami

Twojej łaski.

Niech każda nuta

i

każdy dźwięk

brzmią na Twoją chwałę

i na służbę Kościołowi.

Amen

 

 

Strona w opracowaniu.

 

 

 

 

To my)

Napisane przez Opublikowano w: Aktualności Schola

Boże, nasz Ojcze, uwielbiamy Cię i dziękujemy, że obdarowałeś nas błogosławioną Marią Angelą, która żyła Twoją wolą w wierze i w bezgranicznym zaufaniu, i dla Twej miłości służyła bliźnim. Przez jej wstawiennictwo udziel mi łaski..., o którą z ufnością proszę, przez Chrystusa naszego Pana. Amen.

 

 

Listopad...

Napisane przez Opublikowano w: Aktualności Schola

Są dni pełne radości, szczęścia i uniesień. Ale są też inne - pełne zadumy i smutku. I taki jest listopadowy dzień, kiedy to przychodzimy na cmentarze, zapalamy znicze, wspominamy, tęsknimy . Niestety, życie ma swój początek i swój koniec. Tylko od nas zależy, co ocalimy i o czym będziemy pamiętać... 

 

Czy łatwo będzie pokochać Koszalin?
Odpowiedź: Nie, nie, nie! Najpierw trzeba będzie zabić tamta miłość. Zabić okrutnie, zdeptać, spalić... Jakże niepojęte są wyroki Twoje Panie/ podnieś mnie, uzdrów zranione serce/ dałeś mi lud Drawska i chciałem z nim iść do końca/ do Ciebie/ mojej rozterki nie poczytaj za brak pokory/ muszę zabić tamtą miłość/ by pokochać na nowo - bądź wola Twoja...

Rok Wiary

Napisane przez Opublikowano w: Rok Wiary

Rok Wiary rozpoczął się 11 października 2012 r., w 50. rocznicę otwarcia II Soboru Watykańskiego, a zakończy się w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, w Uroczystość Chrystusa Króla, 24 listopada 2013 r. Benedykt XVI w Liście apostolskim Porta Fidei bardzo gorąco zachęca wszystkich do podjęcia inicjatywy ożywienia wiary. Pisze - „Od początku mojej posługi Następcy Piotra przypominałem o potrzebie odnalezienia drogi wiary, aby ukazać coraz wyraźniej  radość  i odnowiony entuzjazm spotkania z Chrystusem.” Z Chrystusem najpewniej możemy spotkać się w Eucharystii. Eucharystia, nie tylko w Roku Wiary, powinna stać się naszym chlebem powszednim. Potrzebne jest także codzienne czytanie i rozważanie Słowa Bożego.

 

Kościół od samego początku przekazywał wiarę w formułach zwanych Wyznaniami wiary. Wyznanie wiary jest zbiorem podstawowych prawd wiary człowieka, których wyznawanie świadczy o przynależności do społeczności Kościoła. W początkach chrześcijaństwa  niezwykłym  szacunkiem  darzono  Wyznanie Apostolskie - było ono nazywane Symbolem wiary, ponieważ było znakiem rozpoznawczym pierwszych chrześcijan.

 

Najstarszym Wyznaniem Wiary jest Skład Apostolski. Na jego powstanie miały wpływ dwa czynniki - udzielanie chrztu dorosłym i walka z herezjami. Początki Składu Apostolskiego sięgają czasów apostolskich i zawierają naukę Apostołów (jest uważany za wierne streszczenie wiary Apostołów) - według tradycji ułożyli go, rozchodząc się z Jerozolimy na krańce świata. Ponieważ było ich dwunastu, Skład Apostolski dzieli się na 12 artykułów wiary. Forma, jaką znamy obecnie, wykształciła się na początku III w.

 Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, Świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.

SKŁAD APOSTOLSKI

 Wyznanie Nicejsko-konstantynopolitańskie jest równie ważne co Skład Apostolski. Jest to wyznanie wiary, które w każdą niedzielę i uroczystość   recytujemy   wspólnie   podczas   Eucharystii. W porównaniu do Składu Apostolskiego omawia bardziej szczegółowo prawdy, których interpretacja sprawiała szczególne trudności. Chodziło przede wszystkim o obszerniejsze wyjaśnienie, kim jest Jezus Chrystus, jaka jest jego relacja do Boga Ojca oraz jak rozumieć Osobę Ducha Świętego - Patrona naszej Parafii. Warto podkreślić, że to Wyznanie wiary jest jedynym Symbolem przyjmowanym zarówno przez katolików, prawosławnych, jak i protestantów.

 Wierzę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed Wszystkimi wiekami. Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało. On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. „Ukrzyżowany również za nas, pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo. I wstąpi! do nieba; siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, a Królestwu Jego nie będzie końca. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi. Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez Proroków. Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. I oczekuję wskrzeszenia umarłych. I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

WYZNANIE NICEJSKO-KONSTANTYNOPOLITAŃSKIE

 

Sobór Watykański II rozpoczął się 11 października 1962 r. za czasów pontyfikatu bł. Jana XXIII, a zakończył go 8 grudnia 1965 r. papież Paweł VI. Sobór m.in. zreformował liturgię Mszy Świętej wprowadzając możliwość używania języków ojczystych w liturgii oraz ustalił, że kapłan odprawiający Mszę Świętą skierowany jest „twarzą do Ludu Bożego”. Był to przede wszystkim sobór pastoralny, który przygotował Kościół do podjęcia wyzwań epoki i dialogu ze współczesnym światem. Zapoczątkował odnowę Kościoła katolickiego otwierając go na dialog ekumeniczny z innymi wyznaniami.

 

Owocem soboru było opublikowanie w 30. rocznicę jego rozpoczęcia, Katechizmu Kościoła Katolickiego. Bł. Jan Paweł II stwierdził, że jest on darem dla wszystkich, ponieważ mówi o Chrystusie, Tym który jest Oczekiwanym, Nauczycielem i Wzorem wszelkiego głoszenia.

 

Rok Wiary w Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej zainaugurował 13 października br. bp Edward Dąjczak, odprawiając Eucharystię w koszalińskiej katedrze. Nasz Pasterz powiedział: W ciągu tego roku jesteśmy wezwani do odkrywania na nowo tajemnicy Boga.

 Jako synowie Bożego przybrania podążamy na naszą Górę Chełmską nad Bałtykiem, tam, gdzie niegdyś dalecy nasi przodkowie na tej ziemi „szukali Boga po omacku”, przychodzimy ze światłem wiary. Przychodzimy, „nosząc w naszym ciele konanie Chrystusa, aby Jego życie objawiło się w naszym ciele” (por. 2 Kor 4,10).

JAN PAWEŁ II (Eucharystia na placu przed naszym kościołem - 1 VI 1991)

 

 

 

Listopad - miesiąc szczególnej pamięci o tych, którzy nas wyprzedzili do wiecznej ojczyzny. Trwa oktawa podczas której zyskujemy odpusty zupełne dla bliskich zmarłych prze nawiedzenia cmentarza. W poniedziałek, wtorek i w środę - intencje stałe grup modlitewnych. W tygodniu codziennie od godz. 17.15, a w niedzielę od 17.30 - nabożeństwo wypominek. Wypominki ciągle jeszcze można składać w zakrystii bądź w biurze parafii. Wypominki roczne - tylko w biurze parafii.

Pozostaje najmniej znaną Osobą Bożą. A jest najbliżej nas. Kiedy się modlimy, kiedy słuchamy sumienia, to On jest naszym dyskretnym przewodnikiem. Strzeże Kościoła, byśmy go nie rozwalili głupotą i grzesznością.

Czy chrześcijanie powinni wierzyć w duchy? W te, które straszą po nocach bohaterów hollywoodzkich produkcji? Niekoniecznie. Powinni na pewno wierzyć w Ducha Świętego. A z tym bywa różnie. Żyjemy w coraz bardziej bezdusznym świecie. Nasze ekrany epatują materią. Koncentrujemy się na tym, co materialne, pociągające, błyszczące, seksowne. (Proszę zauważyć, jaką karierę zrobił ten ostatni przymiotnik. Coś, co nie jest sexy, jest obciachem, jest bez wartości). Z drugiej strony ludzie duszą się w świecie samych rzeczy i pewnie dlatego tak łatwo wierzą w opowieści nie z tej ziemi, w tajemnicze siły, ukryte kody, spiski; szukają chemicznych odlotów, dyskotekowych transów czy kosmicznych energii, którymi emanuje pan Zdzisiek spod piątki po 100 zł. za 15 minut. Szukamy młodości, cudownych leków na starzenie się, gonimy za nowością… Śmiem twierdzić, że wszystko to płynie z tęsknoty za Duchem Świętym. Bo bez Boga człowiek się dusi, goni jak wariat za namiastką ekstazy. „Bez Twojego tchnienia, cóż jest wśród stworzenia, jeno cierń i nędze…”.

Przed uroczystością Wszystkich Świętych (1 listopada), proboszcz ks. Kazimierz Bednarski poprosił parafian o włączenie zmarłych kapłanów związanych z naszą wspólnotą parafialną do grona bliskich, których groby odwiedzamy w tym dniu. W grobowcu na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie spoczywają: ks. infułat Józef Jarnicki i ks. kanonik Stanisław Głodzik (1 listopada przypada także 85 rocznica jego urodzin). Grobowiec znajduje się w kwaterze P-6, rząd 13. Obaj kapłani pochodzili z dalekich diecezji, tym bardziej więc otoczmy ich groby wdzięczną pamięcią i modlitwą.

"Nasze skromne progi podejmowały wielce czcigodnego gościa, prezydenta rządu londyńskiego, pana Ryszarda Kaczorowskiego" - zapisał 12 lutego 2000 roku w kronice parafialnej proboszcz ks. Kazimierz Bednarski. Prezydent odwiedził parafię z kilku powodów. Jako harcerz chciał się spotkać z odrodzonym harcerstwem, a przy parafii prężnie rozwijał się wówczas Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej. Jako żołnierz spod Monte Cassino chciał oddać hołd żołnierzom 14 Wileńskiego Batalionu Strzelców "Żbik", upamiętnionych na tablicy znajdującej się w kościele, ufundowanej przez weteranów batalionu z Anglii. Jako prezydent i katolik chciał poznać historię parafii budowanej od podstaw w warunkach peerelowskiej rzeczywistości, na terenach należących do Polski od kilkudziesięciu lat, gdzie katolicyzm powrócił po prawie pięciu wiekach nieobecności.

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka