Silva rerum

"Wierze w jednego Boga Ojca wszechmogącego, stworzyciela nieba i ziemi..." - tak zaczyna się wyznanie wiary. Dla Salomona, króla izraelskiego żyjącego około 1000 lat przed Chrystusem, a więc około 3000 lat temu, ważna była świadomość, żeby Bóg naprawdę zamieszkał na ziemi i dał się ograniczyć określonej przestrzeni, jaką posiada świątynia (cytat z 1 Księgi Królewskiej): "Niebo i niebiosa najwyższe nie mogą Cię objąć, a tym mniej ta świątynia, którą zbudowałem. Zważ więc [Boże] na modlitwę Twego sługi i jego błaganie, o Panie, Boże mój, i wysłuchaj to wołanie i tę modlitwę, w której dziś Twój sługa stara się ubłagać Cię…
Artykuł ks. dr. Kazimierza Bednarskiego opublikowany w 2011 roku w zbiorze "Litanie Romana Brandstaettera" pod redakcją Jana Kantego Pytla, siedemnastym tomie cyklu Colloquia disputatione edycji Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.   "Gatunek literacki litanii jest mocno zakorzeniony w liturgii" - pisze w przedmowie do tego tomu prof. dr hab. Jan Kanty Pytel, prezes Stowarzyszenia imienia Romana Brandstaettera. "Serdecznie dziękuję Autorom za to, że zechcieli myślą i piórem wyśpiewać pochwałę litanii wielkiego Twórcy, który coraz bardziej wdziera się w rezerwat myśli czytelnika".
Sierpień... Jest wiele tematów aktualnych, jak idea trzeźwości, która wzięła się z potrzeby historii... Oto ruiny zgładzonej Warszawy jeszcze płoną, oto święta Maryjne, 15 i 26 sierpnia, zmuszają do refleksji.
  Dorobek pisarski Eugeniusza Paukszty oczekuje wciąż na wszechstronną i dogłębną analizę. W nielicznych recenzjach ponad trzydziestu powieści pisarza dostrzec można szereg płaszczyzn nie poddanych eksploracji. Wiele ważnych aspektów i problemów pojawiających się w tych dziełach nie doczekało się dotychczas rzetelnej i dogłębnej analizy. Nietknięta pozostaje nadto cała bogata tematyka jego felietonów.
Jest książka Eugeniusza Paukszty zatytułowana "Wrastanie". Bohaterami tej powieści, poświęconej ziemiom północnym (odzyskanym) są Paweł, Wiktor i Tadeusz - chłop, robotnik i inteligent. Przyjechali tutaj, aby wrosnąć w nową rzeczywistość, zapuścić korzenie i z entuzjazmem oddać się nowej pracy. Czy było im to dane? Niestety - chłopa nazwano kułakiem, a wieś skolektywizowano; robotnika za to, że myślał i stawiał pytania - aresztowano, a inteligenta, tylko z racji, że należał do klasy "przedwojennej" - w różnoraki sposób upokarzano. Trudna to była rzeczywistość, tymczasowa, płytka i bolesna...
W Domku Kata w Koszalinie, we wtorkowe popołudnie 16 kwietnia, spotkali się ci wszyscy, którzy postanowili uczcić 65. urodziny ks. Kazimierza Bednarskiego, proboszcza parafii Ducha Świętego w Koszalinie. Program artystyczny przygotowali państwo Maria i Wacław Dąbrowscy oraz Centrum Kultury 105. Wiersze i fragmenty utworów ks. Bednarskiego recytowali i czytali Jerzy Litwin i Czesław Kaszubiak. Chociaż tematem spotkania była poezja ks. Bednarskiego, to od początku stało się jasne, że zakreślone ramy programu zostaną przekroczone.
Kościół pod wezwaniem Ducha Świętego jest budowlą nową (poświęconą 24 grudnia 1986 roku). Wchodząc do niego od strony Alei Papieża Jana Pawła II, trzeba koniecznie przejść przez bramę papieską, która nawiązuje do "łuków triumfalnych" Konstantyna i Tytusa w Rzymie, a która na ścianach podtrzymujących zwieńczenie posiada: po prawej stronie przypomnienie hasła pielgrzymki "Bogu dziękujcie, Ducha nie gaście", a po lewej stronie fragment kazania papieskiego: "wiatr towarzyszy mi od pierwszego momentu przybycia na ziemię polską nad Bałtykiem w Koszalinie. (...) Papież wierzy w wiatr, w ten z Wieczernika, w ten z Pięćdziesiątnicy, wierzy, że słowa rzucone na ten polski wiatr, nie…
Rozważania Drogi Krzyżowej ks. Kazimierza Bednarskiego, proboszcza parafii Ducha Świętego w Koszalinie, pochodzą z książki "Osiołkowi w żłoby dano - refleksje z lat 1966-1991" (Koszalin, 1991). Książka zadedykowana została ks. biskupowi Ignacemu Jeżowi.
O Biblio, Biblio, Biblio Stolico Pana Wschodząca nad szaleństwem bezładu I przepaściami zamętu, Módl się za tych, którzy w ciebie wierzą I za tych, którzy w ciebie wątpią. Módl się za tych, którzy cię czytają. I za tych, którzy nie umieją cię czytać, Módl się za tych, dla których jesteś Prawdą I za tych, dla których jesteś zbiorem Orientalnych baśni. (1)
W krytyce literackiej przyjmuje się powszechnie rodzajowy podział twórczości na lirykę, epikę i dramat. Poszczególne rodzaje literackie, z uwagi na charakterystykę ich treści, dzielone są z kolei na liczne gatunki. Pozwala to na prowadzenie usystematyzowanych badań nad poszczególnymi utworami literackimi i ich pełniejszą ocenę. Twórczość literacka może być badana jednak nie tylko w ramach odniesień do kategorii ściśle literackich, ale również w odniesieniu do relacji, wpływów i zależności związanych z oddziaływaniem treści o charakterze religijnym, filozoficznym czy mądrościowym. Jako przykład można wskazać często przywoływane relacje zachodzące w trójkącie "literatura - Biblia - teologia". Celowo zostają wymienione w tym miejscu Biblia…

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka