Duszpasterstwo

Duszpasterstwo (1017)

Kategorie potomne

Domowy Kościół

Domowy Kościół (0)

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu."

  1.  Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. "W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.".
  2.  Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
  3.  Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami - darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
  4.  Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka - jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
  5.  Wymienione wcześniej elementy formacyjne - zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga - są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą "odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego."

 

Zobacz artykuły...
Rok Wiary rozpoczął się 11 października 2012 roku, w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II (Concilium Vaticanum II), a zakończył 24 listopada 2013, w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, w Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
W pamiętnym roku 1000, gdy powstało biskupstwo kołobrzeskie, wraz z Wrocławiem i Krakowem, zostało przyłączone do metropolii gnieźnieńskiej. Wydawało się to bardzo naturalne i było też bardzo nobilitujące. Wiemy, że biskup Reinbern był pierwszym i jedynym biskupem w Kołobrzegu, i mniej więcej w tym czasie przeżywamy tysiąclecie zakończenia jego działalności misyjnej na Pomorzu oraz tysiąclecie zakończenia biskupstwa kołobrzeskiego. Kiedy po wielu latach udało sie w 1972 roku powołać diecezję koszalińsko-kołobrzeską, została ona włączona przez papieża Pawła VI do metropolii gnieźnieńskiej z wyraźnym zaznaczeniem, że jest to kontynuacja i jakaś sprawiedliwość dziejowa w nawiązaniu do biskupstwa kołobrzeskiej.
Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Jego królestwo nie jest królestwem zawierającym podstawowe elementy władzy, armie, sądy, policje itp. - jest to królestwo Boga, Stworzyciela nieba i ziemi, który zaplanował cały kosmos i w swoim Boskim planie umieścił człowieka jako istotę wolną wewnętrznie i obdarzoną rozumem, by w Jego imieniu sprawował nad nim rządy.
Są trzy rodzaje kłamstwa. Jest tak zwane czyste kłamstwo, czyli po prostu ktoś w żywe oczy mówi nieprawdę. Przed tym stosunkowo łatwo się obronić, wystarczy korzystać z różnych źródeł informacji. Jest kłamstwo, które zawiera pewne elementy prawdy. Ktoś twierdzi, że nie ma prawdy absolutnej, że prawda jest względna. Odmianą tego kłamstwa jest tak zwana poprawność polityczna - nie wolno mówić prawdy głośno, bo wtedy można kogoś obrazić, wykluczyć. Jeszcze inna odmiana, kiedy próbuje się odebrać autorytet temu, który mówi prawdę. Jest wreszcie trzeci rodzaj kłamstwa, najgorszy ze wszystkich - to kłamstwo, które udaje prawdę, które wciela się w postać prawdy.
Dzisiejsza niedziela jest już przedostatnią w roku liturgicznym. Za tydzień uwielbimy Chrystusa Króla. Dobiega końca Rok Wiary, możemy zacząć podsumowanie - czy udało nam się "wypłynąć na głębię". Takiego podsumowania zażąda kiedyś od nas Bóg.
Dlaczego prawda o Zmartwychwstaniu jest tak bardzo ważna, dla nas, chrześcijan? Z dwóch powodów. Pierwszy jest taki, że przynosi nam ona wiele nadziei, nadziei na to, że moje życie tylko się po prostu zmieni, ale się nie skończy. Że później Chrystus przywróci mi życie, kiedy powstanę z martwych i będę człowiekiem doskonałym, na wzór Jezusa Chrystusa, na wzór swojego Zbawiciela.
W dniach 16-17 listopada 2013 r. w Centrum Edukacyjno-Formacyjnym w Koszalinie odbędą się rekolekcje pod hasłem "Nie jestem samotną wyspą i nie żyję dla siebie" dla osób z Grup Anonimowych Alkoholików, ich Rodzin, bliskich, przyjaciół i członków Ruchu Trzeźwości oraz wolontariuszy.
Bóg czeka na spotkanie z nami. Usłyszeliśmy dziś piękne słowa: "Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją". Dziś Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym. W tym roku szczególnie wspieramy chrześcijan z Nigerii, którzy najczęściej oddają życie za Chrystusa. Biskupi proszą o włączenie się do akcji SMS-owej wspierającej prześladowanych. Wystarczy przesłać wiadomość "RATUJĘ" pod numer telefonu 72405.
Co to jest zbawienie? Z katechizmu możemy sie dowiedzieć, że zbawienie tyle znaczy co świętość. Ale dzisiejszy człowiek nie chce świętości, jest ona niezrozumiała i nie pociągająca. Trzeba długich lat życia, filozoficznego spoglądania na wydarzenia dziejące się wokół, na brak sprawiedliwości, na dystans czy dysonans pomiędzy bogatymi a biednymi, na egoizmy i pychę ludzi, na głód i nędze na świecie, na ciągle toczące się wojny... Umiejętność widzenia tych uczynków, które religia nazywa grzechami, i wołanie o lepsze jutro - czy ono będzie możliwe w oparciu o ludzi grzesznych? Nie! Potrzeba nam ludzi Nowego Testamentu, kochających pokój, spalających się dla innych,…
Bóg chce kolejny raz powiedzieć nam dzisiaj, że pragnie naszego zbawienia. Pragnie również abyśmy naszymi czynami dawali świadectwo, że troszczy się o każdego człowieka. Jest to szczególnie ważne w tym czasie, gdy zbliżamy się do końca roku liturgicznego, a natura przypomina nam o przemijaniu.

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka