Duszpasterstwo

Duszpasterstwo (1017)

Kategorie potomne

Domowy Kościół

Domowy Kościół (0)

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu."

  1.  Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. "W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.".
  2.  Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
  3.  Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami - darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
  4.  Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka - jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
  5.  Wymienione wcześniej elementy formacyjne - zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga - są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą "odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego."

 

Zobacz artykuły...
Niedziela radości - bo świadomość podpowiada nam, że czas pokuty prowadzi ku nawróceniu, ku spotkaniu z Bogiem. Bóg objawia swoje ojcowskie oblicze i z miłością spogląda na każdego człowieka. To spojrzenie ma wymiar wewnętrzny, uzdrawiający nasze sumienia i serca.
Stałe inicjatywy duszpasterskie w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej
Chrystus Pan chce nam dzisiaj powiedzieć, że najważniejsze dla nas są spotkania przy studni duchowej. Przy studni, która znajduje się w każdym kościele. Nie chodzi tutaj tylko o tą studnię Jakubową, która znajduje się do dzisiaj w Ziemi Świętej, ale każdy z nas zaczerpnąć ma od Niego, z Jego słów, z sakramentów Kościoła - właśnie w świątyni, szczególnie w niedzielę, szczególnie w dzień Zmartwychwstania.
Stajemy wobec Chrystusa ze swoja wiekopostnq droga nawrócenia, zapewne niełatwą, jeśli jest podjęta na serio. Na tej drodze potrzebujemy Bożych wskazań i umocnienia w nadziei, że wszystko co jest złe w naszym życiu, można z Bożą pomocą - pokonać.
Można postrzegać liturgię na dwa sposoby. Można mówić, że Msza święta jest "fajna", "dobrze zainicjowana", że ksiądz "ładnie odprawia", "ładnie prowadzi"... Nie o to jednak chodzi. Msza święta nie jest po to, żeby była tylko atrakcyjna, nie jest po to, żebyśmy byli po niej zadowoleni po ludzku. Msza święta to misterium. Nasze przeżywanie liturgii ma polegać nie tylko na tym, że ma być jak najwięcej ludzi przy ołtarzu, bo Kościół mówi, że każdy ma swoją funkcję do spełnienia - i duchowni, i świeccy. Nasze pełne uczestnictwo ma polegać na tym, o czym dzisiaj mówi Bóg Ojciec: "To jest mój Syn…
W drugą niedzielę Wielkiego Postu, Chrystus prowadzi swoich uczniów, a wraz z nimi również i nas, na Górę Przemienienia. Chce w ten sposób umocnić wiarę Apostołów. Dla nas każda Eucharystia jest umocnieniem miłości i ufności tak aby nadchodzący tydzień, wśród licznych obowiązków, nie zagubił naszej harmonii z Bogiem.
Dzisiejsza ewangelia przychodzi z piękną lekcją tego jak odpierać pokusy złego ducha ... Trzy pokusy - głodu, bogactw, niesłuchania Pana Boga - którym najczęściej ulegamy. Wielki Post przychodzi nam z pomocą, poprzez trzy szczególne rzeczy - jałmużna, czyli dar z siebie, jest niejako przeciwko bogactwom; modlitwa ma być lekarstwem na to, aby uznać swoją zależność od Pana Boga, aby nie stwierdzać, że to ja jestem Bogiem i tak wiele zależy ode mnie; post ma być lekarstwem na to, abyśmy nie byli materialistami, abyśmy wiedzieli, że nie samym chlebem żyje człowiek. Słuchanie Pana Boga, bycie w zależności od niego, dbanie o…
W środę wielu z nas przyjęło znak pokuty i nawrócenia w postaci popiołu sypanego na nasze głowy. Dziś już na dobre wchodzimy w ten czas, który ma posłużyć zmianie naszego życia i zbliżyć nas do Boga. Sam Chrystus daje nam przykład postu, modlitwy i zwycięskiej walki z pokusami. Z ufnością powierzmy Mu nasze drogi nawrócenia.
W roku 2011 zostało uchwalone przez Sejm Rzeczypospolitej święto 1 marca - Narodowy Dzień Pamięci "Żołnierzy Wyklętych". Dzień 1 marca stał się symbolem początków innych działań na rzecz przywracania tym Żołnierzom należnego im miejsca w panteonie narodowej pamięci.
Jak w każdą niedzielę, od dwóch tysięcy lat, my chrześcijanie zbieramy się przy ołtarzu Pańskim. Jednak każde spotkanie jest odmienne - bo my się zmieniamy. Chcielibyśmy, żeby były to zmiany na lepsze, ale do tego potrzebujemy Bożej pomocy.

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka