Duszpasterstwo

Duszpasterstwo (1017)

Kategorie potomne

Domowy Kościół

Domowy Kościół (0)

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu."

  1.  Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. "W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.".
  2.  Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
  3.  Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami - darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
  4.  Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka - jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
  5.  Wymienione wcześniej elementy formacyjne - zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga - są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą "odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego."

 

Zobacz artykuły...
Jan Paweł II - Papież Dialogu ... Dialog rozumiany przede wszystkim jako dążenie do prawdy. Ale nie tej prawdy ustalonej przez ludzi, tylko Jan Paweł II zawsze źródło Prawdy odnajdywał w Bogu i na Niego wskazywał - to Bóg jest źródłem Prawdy. Nie jakaś filozofia, nawet najpiękniejsza, nie jakieś dzieło charytatywne czy jakiekolwiek inne, ale właśnie Bóg w Trójcy Świętej Jedyny. I kiedy nie ma dialogu, czyli rozmowy naszej z Panem Bogiem, kiedy nie ma codziennej modlitwy, kiedy nie ma oczyszczania naszego serca w sakramencie spowiedzi, kiedy nie ma pragnienia Eucharystii - Komunii świętej, to jak mają wyglądać nasze rozmowy,…
Dziś obchodzimy Trzynasty Dzień Papieski, w tym roku pod hasłem: "Jan Paweł II - Papież dialogu" (List Episkopatu Polski). W całej Polsce zbierane są ofiary na stypendystów Fundacji "Dzieło Nowego Tysiąclecia". Główny celebrans podczas każdej Mszy św. ubrany jest dziś w ornat, w którym bł. Jan Paweł II odprawił 1 czerwca 1991 roku Mszę świętą przy naszym kościele.
List Episkopatu Polski na XXVII niedzielę zwykłą zapowiadający obchody XIII Dnia Papieskiego - 13 października 2013 roku.
Udział w Eucharystii jest nie tylko wyrazem naszej wiary ale także jej umocnieniem. Tu bowiem otrzymujemy najcenniejszy pokarm dla podtrzymania życia Bożego w nas: Słowo i Ciało Chrystusa. Prawdziwe spotkanie z Bogiem otwiera nas na drugiego człowieka, zwłaszcza tego który potrzebuje naszej obecności, modlitwy a nawet pomocy materialnej.
Nie dlatego na męki został skierowany bogacz, że był bogaty, ale dlatego, że nie zauważył nędzy Łazarza. Proszę zauważyć, że ten żebrak posiada imię w Łukaszowej Ewangelii - Łazarz, to znaczy "Bóg wspomaga", bogacz imienia nie ma. To imię pokazuje, że każdy z nas, na drodze swego życia - nawet jeśli będzie mu się wydawało, że jest poza centrum tego świata, centrum życia kulturalnego, towarzyskiego, że jest na marginesie i dla nikogo nie jest ważny - to może być pewien, że Bóg widzi i czuje jego nędzę, że Bóg wspomaga go nawet w najtrudniejszej sytuacji, a szczególnie wtedy, kiedy przychodzi…
"Nieczułe serce bogaczy" - tak można zatytułować treść dzisiejszych czytań mszalnych. Wszystkie zaś przeczytane fragmenty Pisma Świętego spina śpiew Alleluja, mówiący, że "Chrystus będąc bogatym dla nas stał się ubogim, aby nas swoim ubóstwem ubogacić".
Mamy zdobywać przyjaciół niegodziwą mamoną... Co to znaczy? Nie tyle, ile mam, ale na ile jestem. Jeden z filozofów napisał książkę: "Być i mieć". Nie chodzi o to, co mam, ale na ile jestem człowiekiem. A więc, nie liczy się to, ile mam na lokacie, w skarpecie, ile mam z oszczędności - nie będzie się liczyło dla Chrystusa Pana przy końcu, wtedy kiedy będzie nas chciał "przyjąć do wiecznych przybytków", ile zaoszczędziliśmy, czy dobrze sobie radziliśmy w tym życiu, chociaż mówi "zdobywajcie przyjaciół niegodziwą mamoną", chodzi o to, na ile będziemy ludźmi - ludźmi, którzy umieją się dzielić, są otwarci...
Dzisiejsze czytania zarówno ze Starego Testamentu (księga proroka Amosa), jak i z Nowego Testamentu, mają charakter społeczny. Podkreślona jest modlitwa za wszystkich ludzi aby byli zbawieni. Bardzo serdecznie zostają podkreśleni biedni. Mówiąc dzisiejszym językiem, powinności socjalne, stają się warunkiem koniecznym bogatych wobec biednych. W ten sposób, pomagając biednym - służymy Bogu a nie mamonie.
Dziś odpust diecezjalny w Skrzatuszu. Już w sobotę nasza parafialna młodzież z ks. Rafałem i s. Tobiasza uczestniczyła w diecezjalnym spotkaniu młodych, a dzisiaj dorośli z ks. Piotrem wybrali się autokarem na centralne uroczystości jubileuszu 25-lecia koronacji cudownej Piety Skrzatuskiej. Sumie odpustowej przewodniczy Kazimierz kardynał Nycz z Warszawy.
Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia, Kochani Rodzice, Nauczyciele i Wychowawcy, Droga Młodzieży, Kochane Dzieci!   Jutro w polskich szkołach i przedszkolach rozpocznie się nowy rok szkolny i katechetyczny. W trwającym Roku Wiary po raz kolejny otwieramy nasze serca i umysły na dar wiary. Wiara nadaje sens wszystkim naszym wysiłkom. Pomaga odkrywać prawdziwe dobro, ustala prawidłową hierarchię wartości, przenika całe życie człowieka – jak uczy papież Franciszek w encyklice o wierze (por. Lumen fidei 4).

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka