Duszpasterstwo

Duszpasterstwo (1017)

Kategorie potomne

Domowy Kościół

Domowy Kościół (0)

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu."

  1.  Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. "W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.".
  2.  Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
  3.  Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami - darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
  4.  Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka - jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
  5.  Wymienione wcześniej elementy formacyjne - zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga - są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą "odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego."

 

Zobacz artykuły...
Kończy się okres Narodzenia Pańskiego. Tradycyjnie kolędy można śpiewać do święta Ofiarowania Pańskiego, do tego tez czasu można pozostawić żłóbek w kościele.
Przeżywamy czas odwiedzin duszpasterskich. Jak one wyglądają? Kiedy przystępuję do odwiedzin 50 rodzin, otwarte drzwi znajduję w 30 czasami 50 procentach. Z kolei w dyskusji o kolędzie padają zarzuty, że staje się ona często rachunkiem sumienia prowadzonym przez kapłana wobec rodziny przyjmującego, albo schodzi na zwykłe plotki. I znowu pojawia się problem słowa - jakie słowo jest potrzebne w tych przecież rzadkich spotkaniach.
W pierwszą niedzielę Nowego Roku, Pan zachęca nas abyśmy przyjęli Jego Słowo. Otwórzmy serca i umysły na Jego łaskę i spróbujmy odpowiedzieć miłością na Jego miłość. Niech to spotkanie umocni nas na drodze ku świętości.
Rodzina jest fundamentem Kościoła, miejscem, w którym rodzi się miłość, wiara i do którego przychodzi Bóg. Józef, Maryja i Jezus są dla nas wzorem doskonałej rodziny. W tej rodzinie na pierwszym miejscu była miłość do Jezusa.
List Pasterski Episkopatu Polski do duszpasterskiego wykorzystania w Niedzielę Świętej Rodziny 2013 roku (wersja poprawiona)   Drogie Siostry, drodzy Bracia!   Każdego roku w Oktawie Narodzenia Pańskiego przeżywamy Niedzielę Świętej Rodziny. Kierujemy myśl ku naszym rodzinom i podejmujemy refleksję na temat sytuacji współczesnej rodziny. Dzisiejsza Ewangelia opowiada o tym, że Rodzina z Nazaretu w trudnych i niejasnych sytuacjach starała się odczytać i wypełnić wolę Bożą, dzięki czemu wychodziła z nich odnowiona. Takie zachowanie stanowi dla nas ważną wskazówkę, że także dzisiaj posłuszeństwo Bogu i Jego niezrozumiałej czasem woli jest gwarantem szczęścia w rodzinie.
Duch Święty prowadzi Kościół Chrystusowy. Cały czas, cały okres Starego Testamentu - to według teologów czas Boga Ojca. Kiedy historia zbawienia wypełniła się w osobie Jezusa Chrystusa, właśnie wtedy kiedy Słowo stało się ciałem, kiedy Chrystus Pan - prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek - stał się jednym z nas, i kiedy dokonał wydarzenia Paschy, czyli przejścia ze śmierci do życia - to był Jego czas, czas Syna Bożego. I teraz w czasach ostatecznych, kiedy oczekujemy na Jego powtórne przyjście, żyjemy wypełnieni darami Ducha Świętego.
Z inicjatywy naszego parafialnego zespołu trzeźwości powstała biblioteczka, w której znajdziemy książki i czasopisma adresowane do osób trwających w abstynencji oraz borykających się z nałogiem alkoholowym.
Mamy doskonałą okazję by podsumować czas oczekiwania. Pragniemy podziękować Bogu za otrzymane łaski i przeprosić za niezrealizowane postanowienia.
Dzisiaj przeżywamy Niedzielę radości, bo wiemy, ze już za chwilę będzie Boże Narodzenie. Ale dzisiaj też przeżywamy Niedzielę radości po to, żeby sobie uświadomić, że wiara to nie tylko obowiązki, że wiara to nie tylko przykry, czasami smutny obowiązek niedzielny, czasami przykre i ciężkie przestrzeganie  przykazań, ale że przez to wszystko - kiedy jesteśmy blisko Boga, kiedy jesteśmy wolni przez przestrzeganie przykazań, bo wybieramy dobro - przez takie coś osiągamy radość. Radość czystego sumienia. Radość z tego, że nie mam sobie nic do zarzucenia. Radość z tego, że Pan Bóg jest blisko ...
Trzecia Niedziela Adwentu przypomina o bliskości Pana. Obecność na roratach niech uwrażliwia nas na wielki dar, jaki ofiarował nam Pan przychodząc na ziemię. Na ołtarzu złóżmy także życie naszych rodzin i prośmy o to, by stawały się Bogiem silne.

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka