Duszpasterstwo

Duszpasterstwo (1017)

Kategorie potomne

Domowy Kościół

Domowy Kościół (0)

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu."

  1.  Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. "W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.".
  2.  Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
  3.  Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami - darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
  4.  Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka - jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
  5.  Wymienione wcześniej elementy formacyjne - zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga - są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą "odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego."

 

Zobacz artykuły...
Ja, ty, siedzę sobie przed komputerem i czuję się bezpieczny, bo fizycznie nie jestem obecny tam, gdzie trwają konflikty. Wydaje się, jakby mnie to nie dotyczyło. Ale wystarczy chwila zastanowienia, wyciszenia przed Najświętszym Sakramentem w adoracji, żeby uświadomić sobie jaka jest rzeczywistość i jak wiele siły i odwagi potrzeba tym, którzy bronią tej osadzonej na fundamencie Prawdy, którym jest Jezus Chrystus. Pismo Święte to nie tylko księga pobożnych przepowiedni, ale to jest żywe Słowo, więc jak nie przejąć się tekstem, który dopiero co został przeczytany: "Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka? Czy nie pędzi on dni jak najemnik? Jak…
Dołączamy do tłumu ludzi, którzy "szukają Jezusa". Tłumu gromadzącego się przy nim od początku Jego działalności aż po dziś. On ma słowa życia wiecznego, dlatego tez to poszukiwanie wciąż trwa.
Jak pokonać swój egoizm, jak ofiarować się innym, choćby nawet okazali się nieprzyjaciółmi? Wiemy, że Miłość to Chrystus. A jeśli Chrystus, to także Kościół, nasza wspólnota, my jesteśmy Kościołem. Teolog niemiecki pisze, że Kościół o tyle ma sens, o ile jest dla drugiego. Papież Franciszek w adhortacji apostolskiej Evangelii Gaudium pisze, że Kościół nie pozostawia ubogich i chorych, tych którzy często są pogardzani i zapominani, ponieważ nie mają się czym odwdzięczyć. Parafia jest sanktuarium, gdzie spragnieni przychodzą i piją, by dalej kroczyć drogą.
Papieskie Intencje Apostolstwa Modlitwy. Intencje ogólne: Aby więźniowie, a szczególnie młodzi, mieli możliwość ułożenia sobie na nowo godnego życia. Intencja misyjna: Aby małżonkowie, którzy się rozeszli, znaleźli zrozumienie i wsparcie we wspólnocie chrześcijańskiej.
Sól mimo, że jest tak niepozorna jest jednocześnie tak mocna, że topi lodowe pancerze. Jakże często ludzkie serca są skute lodowymi pancerzami złości, nienawiści czy gniewu. I aby te pancerze skrószyć potrzebna jest oczywiście sól ... Solą, która topi ludzkie serca jest sól życzliwego słowa.
Co to znaczy zostawić wszystko i pójść za Jezusem? To znaczy uwierzyć, że mówi prawdę. Bardziej zaufać Jemu niż sobie. To pozwolić, by nas odrywał od tego, na czym jesteśmy skupieni i czym jesteśmy pochłonięci. To nabrać dystansu do własnych dążeń. Choć zewnętrzne warunki pozostają jednakowe, wewnątrz zmienia się mnóstwo: w każdej sprawie pytamy Jezusa o Jego wolę, wszystko jej podporządkowujemy, pozwalając, aby to On faktycznie kierował naszym życiem.
Św. Paweł stwierdza: "Ten zaś, kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem". Czy widzisz Jezusa w twoim życiu, w twoim krzyżu, w twojej samotności, w twoim cierpieniu, czy chcesz Go zobaczyć w twojej starości i w twojej śmierci?
Kończy się okres Narodzenia Pańskiego. Tradycyjnie kolędy można śpiewać do święta Ofiarowania Pańskiego, do tego czasu można również pozostawić w kościele żłobek.
Bóg potrafi dzielić się mocą Słowa z człowiekiem. Jeżeli człowiek potrafi czynić wielkie rzeczy słowem, to - jak pisze św. Jan Ewangelista - jest nazwany dzieckiem Bożym. Św. Paweł doda - jeżeli dziećmi, to i synami Bożymi, a jeśli synami Bożymi, to i dziedzicami Bożymi.
Papieskie intencje Apostolstwa Modlitwy: Intencja ogólna - Aby ludzie należący do różnych tradycji religijnych i wszyscy ludzie dobrej woli współpracowali w promowaniu pokoju. Intencja misyjna - Aby w tym roku, poświęconym życiu konsekrowanemu, zakonnicy i zakonnice odnaleźli radość płynąca z naśladowania Chrystusa i gorliwie oddawali się posługiwaniu ubogim.

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka