Duszpasterstwo

Duszpasterstwo (1017)

Kategorie potomne

Domowy Kościół

Domowy Kościół (0)

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu."

  1.  Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. "W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.".
  2.  Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
  3.  Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami - darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
  4.  Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka - jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
  5.  Wymienione wcześniej elementy formacyjne - zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga - są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą "odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego."

 

Zobacz artykuły...
Eucharystia - to wspaniały Boży dar. To Boża uczta na którą jesteśmy zaproszeni, na której sam Jezus o nas się troszczy i karmi nas sobą. Eucharystia - to pokarm tych, którzy pokładają ufność w Panu. To miłość Boża, która siebie udziela wszystkim. Zawierzmy Bogu cały nowy tydzień.
Według danych statystycznych, spożycie alkoholu w Polsce rośnie i fakt ten przeraża. Społecznie straciliśmy czujność i przybieramy już niebezpieczny styl życia, polegający na tym, że po tygodniu pracy, odpoczynek i rozrywkę wiążemy z nadużywaniem alkoholu albo zażywaniem narkotyków. Tylko dzięki Chrystusowi możemy przestać być niewolnikami grzechu.
Rok 2014 na stałe zapisze się w historii naszej ojczyzny. W Niedzielę Miłosierdzia Bożego papież Franciszek wyniósł na ołtarze św. Jana Pawła II. Pośród wielu bardzo ważnych wymiarów posługi papieża Polaka, nie możemy zapominać o jego nieustającej trosce o trzeźwość. Dlatego w roku jego kanonizacji z tym większą wdzięcznością i szacunkiem myślimy o wspaniałym jubileuszu trzydziestolecia działalności duszpasterstwa trzeźwości Diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej.
Chrystus Pan podaje nam dzisiaj trzy przypowieści: o skarbie, o perle i o sieci, które jak zwykle mówią o Królestwie Bożym, o tym, czym jest Królestwo Niebieskie. Jest ono podobne do tego skarbu ukrytego w roli, podobne jest do sieci, która zagarnia mnóstwo ryb - słyszeliśmy już to wielokrotnie. Ale też usłyszeliśmy dzisiaj, jak dojść do tego, żeby Królestwo Boże osiągnąć, jak dojść do tego, żeby osiągnąć szczęście.
W encyklice o Eucharystii w życiu Kościoła, św. Jan Paweł II napisał, ze Kościół żyje dzięki Eucharystii. Zdając sobie z tego sprawę przychodzimy na Mszę świętą, aby z niej zaczerpnąć siły do życia chrześcijańskiego w ciągu rozpoczynającego się tygodnia.
Zgromadziliśmy się na celebrowanie Eucharystii, która zajmuje centralne miejsce w programie świętowania niedzieli. Uczestnicząc w tym zgromadzeniu Kościoła, pragniemy uwielbiać Boga, dziękować mu za Jego dary, przepraszać za grzechy i prosić o błogosławieństwo na rozpoczynający się tydzień.
"Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus, każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki" (śpiew przed Ewangelią). Siewcą jest Chrystus, a różną glebą my jesteśmy. To Chrystus staje się Słowem Bożym, to Chrystus sieje Słowo Boże. Ma ono funkcję sprawcze, samo w sobie. Bóg Słowem stwarza świat. Niech się stanie światłość (Stary Testament). Syn Boży Słowem uzdrawia chorych, ucisza burzę, wskrzesza umarłych. Aby jednak ziarno wzrosło i wydało plon, potrzeba czasu. Podobnie jest ze Słowem Bożym.
Kochająca matka zawsze trzeźwa - Apel Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości na miesiąc abstynencji - sierpień 2014.   Miesiąc abstynencji – piękna tradycja i zadanie na nowe czasy Trwamy w dziękczynieniu za historyczną kanonizację Jana Pawła II, który uczył nas, że święci nie przemijają, lecz pragną naszej świętości. Podejmujemy osobisty i narodowy rachunek sumienia z wierności słowom naszego nowego Świętego. Dlatego na progu sierpnia, miesiąca abstynencji, przypominamy wezwanie skierowane do Polaków na początku pontyfikatu: "Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu, co może umniejszać…
Program 24. Ogólnopolskiej Pielgrzymki Trzeźwości na Górę Chełmską - sobota, 2 sierpnia 2014:
Soborowa Konstytucja o liturgii świętej podkreśla, że gdy w Kościele czyta się Pismo Święte sam Chrystus do nas mówi. Ze czcią i pokorą zginamy kolana przed Chrystusem, który mówi do nas w swoim Słowie.

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka