Duszpasterstwo

Duszpasterstwo (1017)

Kategorie potomne

Domowy Kościół

Domowy Kościół (0)

"Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu."

  1.  Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. "W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.".
  2.  Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
  3.  Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami - darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
  4.  Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka - jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
  5.  Wymienione wcześniej elementy formacyjne - zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga - są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą "odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego."

 

Zobacz artykuły...
List Pasterski Episkopatu Polski z okazji IV Tygodnia Wychowania 14-20 września 2014 roku. Przeznaczony do odczytania w niedzielę, 7 września 2014 r.
Gromadzimy się wokół Chrystusa by świętować niedzielną Paschę. Jezus nas kocha. Ale to nie znaczy, że przymyka oczy na zło i grzech. Potrafi On, chociażby jak w dzisiejszej liturgii słowa, upomnieć, wskazać właściwą drogę życia.
Grupa 50 wiernych z parafii Ducha Świętego uczestniczyła w niedzielę 31 sierpnia w pielgrzymce trzeźwości na Świętą Górę Polanowską. Mszę świętą sprawował biskup Edward Dajczak, wśród koncelebransów znalazł się ks. Piotr Zieliński, wikariusz z naszej parafii, pełniący zarazem posługę diecezjalnego duszpasterza trzeźwości.
Tak - dla pokoju i rozwoju narodów! Nie dla wojny i zabijania! Słowo biskupów diecezjalnych z Jasnej Góry w 75. rocznicę wybuchu II wojny światowej Umiłowani Bracia i Siostry! Od Jasnogórskiego Tronu Maryi kierujemy do Polaków w Ojczyźnie i poza jej granicami słowo pasterskie z okazji 75. rocznicy wybuchu II wojny światowej. Była ona straszliwym doświadczeniem dwudziestowiecznej Europy i świata. Pochłonęła dziesiątki milionów istnień ludzkich, odcisnęła się na losach narodów i państw. Stała się początkiem wieloletniego czasu przemocy, bezprawia i bezsilności, straty najbliższych oraz utraty Ojczyzny. II wojna światowa ujawniła otchłań zła, do jakiego zdolne są zbrodnicze ideologie i systemy…
Kończą się wakacje, urlopy. W tę ostatnią sierpniowa niedzielę, chciejmy podziękować Bogu za wakacyjny czas, za wypoczynek, za ludzi, których spotkaliśmy, za wszelkie dobro. Z ufnością powierzmy swoje życie Chrystusowi, niech On umacnia nasza wiarę i miłość.
Dzisiaj potrzeba nam spojrzeć na swoją relację do pasterzy Kościoła - do Piotra naszych czasów, do papieża. I podziękować też Panu Bogu, jako katolicy, za to, że nasza wiara nie jest zawieszona w pustce; że nasza wiara nie opiera się tylko na przekonaniach innych osób jako takich. Tak jak Jezus pyta uczniów, za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego, mówią: za Jana Chrzciciela, Eliasza, Jeremiasza. Wielokrotnie można dzisiaj usłyszeć od wielu ludzi, za kogo uważają Boga, za kogo uważają Jezusa Chrystusa - i tych odpowiedzi jest bardzo wiele. A my jako chrześcijanie, jako rzymscy katolicy, wiemy, że mamy stały i pewny…
Każdy z nas otrzymuje od Boga udział we władzy: może rozporządzać darami, które otrzymał. Kiedy tak, jak św. Piotr, wyznajemy Bogu kim On jest, to wtedy On odpowiada nam, kim my jesteśmy i do czego nas powołuje.
Czuję się uczniem Sługi Bożego, Franciszka Blachnickiego - już w latach 60-tych, kiedy rozpoczęły się tzw. Oazy, rok później stanąłem u jego boku i trwałem przez około 10 lat. Posługując się jego podziałem duszpasterskim, na pierwszym miejscu widzę duszpasterstwo chorych, ludzi starszych, i to wszystkich, nie tylko tych, którzy kiedyś przychodzili do kościoła, a dzisiaj nie mogą ze względu na chorobę, starość. Modlitwa, pomoc w lekarstwach, czy każda inna pomoc, zmienia chorych, a przy okazji pozostałych członków rodziny. A przecież są to pokolenia, może dwa, trzy, i to już jest w przypadku naszej parafii olbrzymia grupa ludzi.
Uczestnicząc w niedzielnej Eucharystii, uwielbiamy Pana i radujemy się, że właśnie dziś dane jest nam słyszeć Słowo Boże i przyjąć Ciało Chrystusa. Dobra Nowina jest dla wszystkich, dla tych którzy są blisko i dla tych, którzy są daleko. Każdy z nas wedle Bożego powołania.
Umiłowani! Z radością przybyłem dzisiaj w te urocze strony naszej Ojczyzny, aby uczestniczyć w niezwykłej inicjatywie, w Pielgrzymce trzeźwości na Górę Chełmską. Kilka dni, które mam za sobą, pozwalają mi powiedzieć z radością i nadzieją, że odważni apostołowie trzeźwości podejmują wartościowe działania od Bałtyku aż po Tatry, od Wschodu do Zachodu naszej ojczyzny.

Media parafialne

b nasze zycie

b telewizja duch

Media w diecezji

Dobre Media

Gość Niedzielny

b barka